If you havent noticed, I went MIA for almost a year. Not that nothing interesting happened to me in the past year. Its just that my work schedule has gone haywire. LIAR!
Actually, that is just partially true. Higher sales target calls for higher quality time with my desk. But the trueER truth is that Facebook ate my brain. I can no longer compose sentence of importance and my creativity is restricted by a 140 character limit. I still believe that my gift of satire is still very much intact, bad news is, I cannot convert it into text. On the other hand, FB did me good by forcing me to stay at home during weekends, therefore, spend less. However, when you think about it, it limits human connection. I, for one, admit that for a time, I would rather stay home and fix my 'restaurant' than to be in an actual restaurant with friends. At times, I would go offline to extinguish any form of distraction (chatting) when I'm playing. But I got cured, thanks to faulty internet connections.
I just wish that I could still have the juices to make me write good stuff again. I dont know if its because I want to be safe, or because happiness is not a good motivation. Whatever it is, I vow to make it my new year's resolution to , as the great Madonna wrote, express myself and not repress myself.
CHANGING MY WORLD, ONE MISTAKE AT A TIME.
Sunday, December 27, 2009
Friday, January 30, 2009
The Northern Adventure with Surprise Guests!
Just got back from a 2day trip to the north pole, este, northern part of the Philippines, Ilocos Norte. Ang masasabi ko lang, PANALO. Sulit ang 3 shades darker skin tone ko and the possible infection/ UTI/ diarrhea dahil sa tubig.
At kamustahin mo, nakita namin ang Aegis, not once, not twice, not even thrice but four times! Parang ini-swak talaga ang schedule namin dahil arrival and departure, kasabay namin sila. Sila rin ang aming mga 'lunch buddies' dahil nagkikita kami sa pinag lalunch-an namin (take note, magkaibang resto ito). Baka akala nila, stalker kami ni Sol. haha. Muntik na nga naming sabihing
"Excuse me but do we know you? Why are you following us? If you want our pictures, just say so" kaso lang baka ipa deport kami ng Laoag ng di oras.
Bago ako makalimot, nais kong pasalamatan ang aming sponsors, Jing (Kathy's beloved) and si Bons (friend ni Sol). Ang tyaga ni Jinggoy na ipag drive kami papuntang Pagudpod (2 hour non stop drive from Laoag) at hayaan kaming magtampisaw for 15 minutes (at tiisin ang aming tilian blues pagkatapos naming magpatintero sa alon ng dagat) at mag drive ulit ng 2 hours pabalik. Saludo kami sa'yo. You are now worthy of my precious blessing (as if hinihingi)
Kay Bons at sa pinsan nya na nagsilbing tour guide namin on day 2, na pinagtyagaan kaming ilibot/ ipagdrive sa katirikan ng araw, maraming salamat sa inyong hospitality. At shempre, malilimutan ba namin ang Pamulinawen resto, La Preciosa, Java Hotel's Eagles Nest (Java the Hut, ika nga namin ni Sol) at empanadahan sa Batac na bumawas ng 3 taon sa aming life span dahil sa uber sarap at unhealthy food na kinain namin. Matapos ang isang toneladang bagnet at longanisa (na pica pica sa kanila), crispy dinuguan and fried isaw, parang gusto na munang maging vegetarian.
Shempre, ang pinaka importante, Nais kong magbigay pugay kay Mirasol na aking Laoag buddy na kahit na nakalibot na dito ay sinamahan pa din ang first-time turistang tulad ko.
Eto lang ang ayaw ko kay Sol:
1. Si sol ay isang maninira ng mga pictures- minsan lang ako pumunta ng Pagudpod at ang mga kuha nya sa akin ay either sobrang lapit (na walang background) or sobrang layo (na hindi mo na makikilala kung sino ang kinukuhanan). Mahilig din shang mag picture na animo'y mag aapply ako sa agency.. Gitnang gitna, full body shot.
2. Si Sol ay takaw-kidnap- pumapasok sha sa van ng may van, nang hindi tinitignan kung yun ba ang tamang sasakyan. Magnet din sha ng mga taong may history of violence.
3. Si Sol ay isang magnifying glass- Sa sobrang nipis ng babaeng ito, nagmumukha lalo akong obese.
Mula sa kaibuturan ng aking puso, iniaalay ko ang award na ito. I thank you.
At kamustahin mo, nakita namin ang Aegis, not once, not twice, not even thrice but four times! Parang ini-swak talaga ang schedule namin dahil arrival and departure, kasabay namin sila. Sila rin ang aming mga 'lunch buddies' dahil nagkikita kami sa pinag lalunch-an namin (take note, magkaibang resto ito). Baka akala nila, stalker kami ni Sol. haha. Muntik na nga naming sabihing
"Excuse me but do we know you? Why are you following us? If you want our pictures, just say so" kaso lang baka ipa deport kami ng Laoag ng di oras.
Bago ako makalimot, nais kong pasalamatan ang aming sponsors, Jing (Kathy's beloved) and si Bons (friend ni Sol). Ang tyaga ni Jinggoy na ipag drive kami papuntang Pagudpod (2 hour non stop drive from Laoag) at hayaan kaming magtampisaw for 15 minutes (at tiisin ang aming tilian blues pagkatapos naming magpatintero sa alon ng dagat) at mag drive ulit ng 2 hours pabalik. Saludo kami sa'yo. You are now worthy of my precious blessing (as if hinihingi)
Kay Bons at sa pinsan nya na nagsilbing tour guide namin on day 2, na pinagtyagaan kaming ilibot/ ipagdrive sa katirikan ng araw, maraming salamat sa inyong hospitality. At shempre, malilimutan ba namin ang Pamulinawen resto, La Preciosa, Java Hotel's Eagles Nest (Java the Hut, ika nga namin ni Sol) at empanadahan sa Batac na bumawas ng 3 taon sa aming life span dahil sa uber sarap at unhealthy food na kinain namin. Matapos ang isang toneladang bagnet at longanisa (na pica pica sa kanila), crispy dinuguan and fried isaw, parang gusto na munang maging vegetarian.
Shempre, ang pinaka importante, Nais kong magbigay pugay kay Mirasol na aking Laoag buddy na kahit na nakalibot na dito ay sinamahan pa din ang first-time turistang tulad ko.
Eto lang ang ayaw ko kay Sol:
1. Si sol ay isang maninira ng mga pictures- minsan lang ako pumunta ng Pagudpod at ang mga kuha nya sa akin ay either sobrang lapit (na walang background) or sobrang layo (na hindi mo na makikilala kung sino ang kinukuhanan). Mahilig din shang mag picture na animo'y mag aapply ako sa agency.. Gitnang gitna, full body shot.
2. Si Sol ay takaw-kidnap- pumapasok sha sa van ng may van, nang hindi tinitignan kung yun ba ang tamang sasakyan. Magnet din sha ng mga taong may history of violence.
3. Si Sol ay isang magnifying glass- Sa sobrang nipis ng babaeng ito, nagmumukha lalo akong obese.
Mula sa kaibuturan ng aking puso, iniaalay ko ang award na ito. I thank you.